ราคาน้ำยางเป็นคู่แข่งประธาน

ลงประกาศเมื่อ 30 พ.ค. 2560 อัพเดทล่าสุด 30 พ.ค. 2560 18:47:15 น. เข้าชม 52 ครั้ง

รูปภาพประกาศ

รายละเอียดประกาศ

การปลูกก่อสวนยาง ๑. พท.ที่จะใช้ปลูกยาง ราคาน้ำยาง ควรใช้ดินที่สมควรแก่การปลูกยางไม่ใช่เล่น คือ ต้องเป็นดินร่วน ดินชั้นล่าง ต้องไม่เป็นหินดินดาน หรือลูกรังมากเกินไป หรือเป็นที่ทรายจัด หรือเป็นที่ลุ่มที่ขุดลงไปไม่เกิน ๑.๕ เซนติเมตรก็มีน้ำ หรือเป็นที่ที่น้ำท่วมในฤดูฝนเป็นเวลานานทุกปี ย่อมไม่ควรที่จะปลูกต้นยาง ควรจะปลูกพืชยืนต้นวิธีอื่นที่เหมาะกับสภาพของดิน จะได้คุณค่ายิ่งกว่า ราคาน้ำยางพาราการปลูกก่อสร้างสวนยางให้ได้ผลดี ต้องจะต้องเล่าเรียนถึงวิธีบำเพ็ญในการปลูก และการถนอมกล่อมเกลี้ยงเก็บรักษาสวนยางให้ทราบโดยตลอดเสียก่อน ๒.ราคาน้ำยาง การเตรียมเขต จะต้องระลึกถึงข้อเด่นที่ควรจงระวัง ๓ อย่าง คือ ๑)ราคาน้ำยางพารา หญ้าคา เป็นอริเอ้ของต้นยาง และพืชทุกชนิด จะต้องลบล้างให้หมดก่อนที่จะโค่นไม้ป่า หรือไม้ใหญ่ลง อาจสามารถโดยขุดเอารากออก หรือใช้ยาภินท์ ถ้าทิ้งไว้ภินท์ภายหลังการโค่น หญ้าคาจะยิ่งเติบโตเพิ่มปริมาณเร็วขึ้น เพราะเป็นที่โล่งแจ้ง แคล้วคลาดร่มเงา จะปราบยากลำเค็ญยิ่งขึ้น ส่วนวัชพืชแบบอื่นนั้น ถ้าเอาไว้คลุมดิน หรือเอาไว้รักษาการพังทลายของดิน หรือป้องกันการซักฟอกของน้ำฝนบ้างตกลง แต่จะต้องหวดให้ต่ำอยู่เสมอ อย่าให้สูงเกินกว่า ๕๐ ซม. และไม่ให้วู่วาม 2เข้าใกล้แนวปลูกต้นยาง วัชพืชทุกชนิด จะต้องอยู่***งจากต้นบางทุกด้าน ไม่น้อยกว่า ๑ เมตร แต่ถ้าปลูกพืชคลุมดินแทนวัชพืชได้จะเป็นผลมาก มิใช่จะสบายแก่การดูแลเก็บรักษาแต่ แต่จะช่วยให้ดินได้รับความชุ่มชื่น และได้รับธาตุอาหารการกินเติมให้ขึ้นอีกด้วย ๒) ดินบน ย่อมมีกำไรแก่พฤกษ์มาก ถ้าใช้รถแทรกเตอร์ช่วยขุดโค่น และจัดเตรียมดิน จะต้องระวังหน้าดิน อย่าให้ถูกกลบเสียหายไปเสียไร้ประโยชน์ ๓) แมลง และผู้มีชีวิต เช่น ปลวก เม่น ฯลฯ ที่จะกัดกินต้นยาง ขาดไม่ได้จะต้องหาทางป้องกันโดยไม่ทำเอาสวนรกรุงรัง วัชพืชในสวนต้นยางพารา วัชพืชในสวนต้นยางพารา ๓. ราคาน้ำยางพาราการกะระยะการปลูก ภายหลังที่ปราบหญ้าคา และได้โค่นไม้ใหญ่ลงหมดแล้ว ขั้นต่อไปจะต้องเตรียมดินขุดหลุมไว้ให้กับที่จะปลูกได้ทันทีทันควัน ครั้นถึงฤดูฝน ในการเตรียมดินและขุดหลุม ควรพินิจถึงสภาพของทำเลที่ตั้งเสียก่อน ว่าเป็นสนามหญ้า หรือเป็นที่ควนเขา ทางน้ำที่มีอยู่เดิมใช้ได้ดีหรือไม่ ถ้าเป็นทุ่งหญ้า อุปสรรคก็มีแค่แต่การทำลำรางถ่ายเทน้ำอย่างเดียว ถ้าเป็นที่ควนเขาหรือเป็นที่เนินลาด จะต้องหาวิธีคุ้มครองมิให้ฝนล้างดินด้วย โดยทำหรือแต่งที่ควนเขาให้เป็นขั้นๆ อย่างกับขั้นบันได (terrace) บนขั้นจะมีชานดินโถงไม่น้อยกว่า ๑.๕ เมตร ควรจะปลูกต้นยางให้เจริญเติบโตได้เต็มที่ ถ้าเป็นที่ลาดเอียงน้อย ควรจะทำคู และคันขวางดักน้ำไว้เป็นระยะๆ ในทางประพฤติที่ดีในแดน ๑ ไร่ ควรจะมีต้นยางที่ได้ขนาดกรีดแล้วเพียงไร่ละคาดคะเน ๕๐-๕๕ ต้น ในการปลูก ต้องต้องปลูกเผื่อเหลือเผื่อขาดต้นตาย หรือต้นแคระแกร็นไว้ด้วย เพราะฉะนั้น ในการกะระยะปลูกควรทบทวนถึงตัวเลขต้น และรำลึกถึงความโตขึ้นของต้นยาง อย่าให้เบียดเสียดเยียดยัดกันจนเป็นเหตุให้ต้นแคระแคระ ถ้าปลูกด้วยต้นกล้าจะต้องปลูกให้ได้ไร่ละคาดคะเน ๘๐ ต้น เนื่องด้วยต้นกล้าถ้าแม้จะเป็นเล็ดจากต้นพันธุ์ดีปางใดก็ตาม ย่อมจะมีต้นไม่สมบูรณ์ และอาจเป็นเมล็ดผลไม้ที่ถูกผสมกับต้นอื่นๆ จึงต้องปลูกเผื่อไว้เล็กน้อย และถ้าปลูกด้วยตอติดตา หรือต้นปักชำ หรือจะตอนในแปลงภายหลัง ต้นที่ใช้ปลูกเหล่านี้ เป็นชนิดแท้ ไม่กลาย จะปลูกเพียงไร่ละคาดคะเน ๗๐ ต้น เพียงนั้นก็พอ (๑) ราคาน้ำยางพาราถ้าเป็นเขตราบ ควรปลูกแบบสี่เหลี่ยมผืนผ้าโดยใช้ระยะให้ใกล้กับสีชั้นเชิงสี่เหลี่ยมด้านเท่า เช่น ๔x๕ เมตร ๔.๕x๕ เมตร ๓.๕x๖ เมตร ถ้าปรารถนาปลูกพืช เพื่อหารายได้ชั่วขณะระหว่างแถวยาง หรือเป็นที่ที่มีฝนชุกปรารถนาให้เปลือกหุ้มต้นยางแห้งเร็ว จะใช้ระยะตามข้อ (๒) ก็ได ้ ระยะตามข้อ (๒) ถ้าใช้ในทุ่งหญ้า***่เรียกว่า ปลูกแบบถนน ถ้าไม่ประสงค์ปลูกพืช เพราะหารายได้ หรือไร้จุดหมายแบบอื่นแล้ว ก็ไม่จำเป็นที่จะใช้ระยะตามข้อ (๒) เพราะว่าจะทำให้เกิดภาระในการปราบวัชพืชเติมให้มากขึ้น เว้นเสียแต่นั้น การที่เปิดช่องไว้กว้าง จะเป็นเหตุให้รับลมมากเกินไป ถ้ามีลมแรง หรือพายุ ต้นยางอาจหัก หรือโค่นลงได้ ต้นยางพันธ์เดิมซึ่งเป็นประเภทเลว ต้นยางชนิดเดิมซึ่งเป็นพันธุ์เลวให้น้ำยาเคมีงน้อย จึงต้องโค่นทิ้ง และปลูกยางจำพวกดีที่ให้น้ำยางมากกว่าเดิมหลายเท่าแทน (๒) ถ้าเป็นที่ควนเขาหรือที่ลาด ควรใช้ระยะระหว่างต้นให้ถี่ และระยะระหว่างแถว คือ ชานดินที่เป็นขั้นๆ ให้***ง สำหรับให้จำนวนขั้นกระไดน้อยลง โดยใช้ระยะ ๒.๕x๙ เมตร ๓x๗ เมตร หรือ ๓x๘ เมตร (๓)ราคาน้ำยางพารา ถ้าเป็นสวนยางขนาดเล็ก เช่น สวนยางขนาดเขตแดนไม่เกิน ๕x๖ ไร่ ใคร่จะอยู่ปลูกพืชอื่นเก็บกินได้ผลถาวรทุกๆ ปี เช่น พืชล้มลุก หรือพืชอายุนานแต่ฯลฯเล็กๆ เช่น กล้วย พริก สับปะรด ในกรณีนี้จะปลูกต้นยางโดยใช้แบบรั้วแถวอันเดียวตกลง แต่ละแถวให้***งกันพ่าง ๒ เมตร หรือจะใช้แถวคู่ตกลง แต่ต้องให้ระยะแถวคู่แต่ละคู่***งกัน ๑๖-๑๘ เมตร และแถวคู่ทุกๆ แถว ต้องปลูกต้นยางเป็นรูปฟันปลา***งหัน ๒.๕x๔ เมตรการปลูกแบบรั้วแถวคู่โดยใช้ระยะดังบอกนี้ อาจจะแก้ตัวปัญหาต้นยางเป๋ออกได้ดีขึ้น การใช้ระยะปลูกต้นยางตามข้อ (๓) เป็นแบบที่ไม่ดีนัก เนื่องด้วยเป็นแบบที่ต้นยางอยู่ชิดกันเกินไป และเป็นแบบที่ยอมที่ดินให้โล่งแจ้ง ถูกแดดแผดเผามาก วัชพืชเจริญเติบโตปุบปับ ถ้าไม่ใช้ที่ดินที่ว่างอยู่นี้ให้เกิดผลเป็นการถาวรแล้ว ไม่ควรใช้ระยะปลูกแบบนี้ นอกจากนั้นมีขึ้นข้อเสียดังเอิ้นแล้ว การปลูกแบบนี้ยังปลูกต้นยางได้น้อยต้น คือ ปลูกได้ไร่ละประมาณ ๕๐-๖๐ ต้น เฉพาะ และถ้าปลูกแถวคู่ ต้นยางอาจจะไม่บริบูรณ์เต็มที่ และลำต้นมักจะโคลงออก โดยเหตุนั้น ก่อนที่จะปลูกแบบนี้ จะต้องคิดให้ระมัดระวังก่อนว่า จะใช้ที่ทางที่ว่างปลูกอะไรแน่ และพืช ที่จะปลูกนั้นจะได้ผล ช่วยให้มีรายได้เติมให้มากขึ้นกว่าที่จะปลูกต้นยางวิธีอย่างเดียวหรือไม่ สวนยาง สวนยาง (แสดงให้เห็นระยะ***งของต้น) ๔. การวางแนว และปักหมุด (มบ หรือชะมบ) ครั้นลงความเห็นใจว่า จะปลูกแบบใด และจะให้ระยะแค่ไหนแล้ว ขั้นต่อไป คือ การปักหมุด และการขุดหลุม ก่อนที่จะขุดหลุมต้องจะต้องรู้เสียก่อนว่า จะขุดตรงไหน ต้นยางจึงจะขึ้นเป็นแถวเป็นแนวได้เขบ็จขบวน ถ้าจะปลูกแบบสี่เหลี่ยมผืนผ้า หรือปลูกแบบถนนบนสนามหญ้า หรือบนเนิน หรือบนควนเตี้ยๆ ซึ่งไม่สูงชั้นจนกระทั่งขนาดต้องทำชานดินเป็นขั้นบันไดอ้อมไปตามไหล่ควน หรือเนินแล้ว ควรจะปลูกให้เป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าให้ตั้งได้ฉากซึ่งกันและกัน ฉะนั้น ก่อนที่จะขุดหลุมจะต้องปักหมุด หรือปักมบให้เห็นแน่แท้เสียก่อน เครื่องมือใช้ และวัสดุที่จะใช้ในการปักหมุดมีกระนี้ ๑) ราคาน้ำยางไม้ฉากขนาดใหญ่ ทำเองได้โดยใช้ไม้ไผ่ หรือไม้อะไรก็ได้ยาว ๓ เมตร ๔ เมตร และ ๕ เมตร (หรือจะใช้ให้สั้นไม่ช้า โดยใช้ขนาด ๓ ฟุต ๔ ฟุต และ ๕ ฟุตตกลง) มาประกอบเป็นรูปสามชั้นเชิง หรือเป็นไม้ฉากขึ้น มุมที่ตรงกันข้ามกับด้านที่ยาว ๕ เมตร (หรือ ๕ ฟุต) จะเป็นมุมฉาก ๒)ราคาน้ำยาง เชือก ลวด หรือหวายขนาดยาว ถ้าได้ขนาดยาวมากๆ ยิ่งดี แต่ไม่ควรสั้นกว่า ๒๐ เมตร เกลียวเชือก ลวด หรือหวายดังเอิ้นนี้ ควรขึงให้อยู่ตัวก่อนจะดีมาก ที่ทาม 1 ลวด หรือหวายให้ทำเครื่องมือหมายระยะปลูกไว้เป็นระยะๆ ถ้าใช้ระยะ ๓ x ๘ เมตร ทุกๆ ระยะ ๓ เมตร ให้เขียนหนังสือสีแดง หรือผูกผ้าแดงไว้ ส่วนระยะอีกด้านเพียงผู้เดียว ซึ่งต้องใช้ระยะ ๘ เมตร จะใช้สายเชือก ลวด หรือหวายเส้นอย่างเดียวกัน หรือจะใช้อีกเส้นหนึ่งต่างหากก็ได้ โดยเขียนสีอื่น เช่น สีเขียว หรือผูกผ้าสีเขียวเป็นสิ่งหมายทุกระยะ ๘ เมตร ต้นยางพันธ์เดิมซึ่งเป็นตระ***ลเลว การปรับภูมิประเทศที่เป็นเนิน หรือควรเขาดังบันได เมื่อจัดเตรียมเครื่องใช้เครื่องใช้ธรรมดาๆ ดังกล่าวข้างต้นแล้ว ขั้นต่อไปควรดูวางแนวว่า จะตั้งต้นปลูกจากไหนไปไหน จะให้แถวต้นยางตรงไปทางทิศใด เพราะด้วยต้นยางจะได้รับแสงอาทิตย์มากยิ่ง จนถึงตกลงใจจะให้แถวต้นยางไปทางทิศไหนแล้ว ให้ลากเชือก ลวด หรือหวาย ที่ทำเครื่องเคราหมายไว้แล้วไปตามแนวที่ใคร่ แล้วปักหมุดไว้ จากหมุดแต่ละหมุด ให้ลากเส้นตัดให้ได้ฉากซึ่งกันและกัน โดยสิงไม้ฉากที่เตรียมตัวไว้เหตุด้วยชี้แนว จะให้ตรงไปทางทิศใด เบาๆ ทำไปทีละแนว และปักหมุดไว้เป็นระยะๆ จะได้แนวที่ขนานไปอย่างเป็นท่าทางอ่อนโยน เพราะว่าปลูกต้นยางต่อไป ๕. การทำชานดินขั้นบันไดให้ได้ลำดับขั้น ไร่ที่เป็นเนิน หรือควนสูงยังใช้ทำกำไรได้ โดยปรับตำแหน่งที่ตั้งให้เป็นชานดินราวกับกับขั้นบันได ให้ได้ขั้นขนานไปกับพื้นดิน บางคราวอาจต้องทำชานดินเป็นชั้นๆ อ้อมไปตามไหล่เนิน หรือควนทั้งลูก สิ่งมือในการหาลำดับขั้นดั่งหมูๆ เช่น ใช้ตำแหน่งน้ำในสายยางชนิดใส หรือใช้ไม้แนวลำดับขั้นซึ่งมีขาสูงเท่ากัน ๒ ขา มีตำแหน่งน้ำติดไว้ตรงกลางของไม้ยาวที่ยึดขาทั้ง ๒ ไว้ หรือจะใช้ "ดิ่งหน้าจั่ว" ซึ่งมีทาม 1ผูกลูกดิ่งห้อยลงจากมุมบนของหน้าจั่วตกลง ความเอ้ของ "ดิ่งหน้าจั่ว" คือ ทุกๆ ปาง ที่เชือกลูกดิ่งจากมุมบนของจั่ว อยู่ที่แก่นของฐานจั่ว ขาของหน้าจั่วที่ ยื่นออกไปเท่ากันทั้ง ๒ ข้าง จะอยู่ในตำแหน่งหนึ่งเดียวกันขณะตั้งต้นจากจุดเอ็ด 1 สมมตว่า ขาของจั่วข้างเอ็ดวางอยู่ตรงหมุดที่ ๑ และขาอีกข้างโดดๆวางอยู่ที่หมุดที่ ๒ ครั้นขยับขาจั่วทั้ง ๒ ข้างให้เส้นดิ่งอยู่ตรงแกนกลางของฐานจั่ว ลำดับชั้นของขาจั่วอยู่ตรง หมุดที่ ๓ ก็จะได้ตำแหน่งอย่างเดียวกันกับหมุดที่ ๒ และจะอยู่ในตำแหน่งหนึ่งเดียวกันกับหมุดที่ ๑ ด้วย ทำเรื่อยๆ ไปตามวิธีนี้ ลำดับชั้นที่จะได้ ตรงหมุดที่ ๔-๕-๖ และต่อๆ ไปจะเท่ากันเสมอ และถ้าทำไปรอบๆ เนินจะวนกลับมาถึงหมุดที่ ๑ หน้าจั่วที่จะใช้ ควรให้สูงคาดคะเน ๒ เมตร เพื่อระยะระหว่างขาจั่วทั้ง ๒ ข้าง จะถ่างให้ตรงพอดีกับระยะปลูกที่ต้องการได้ยิ่งดี เช่น หน้าจั่วก้าวไป ๒ หนให้ได้ระยะ ๓ เมตร พอดีที่จะปักหมุดสำหรับปลูกต้นยาง ๑ ต้น การหาลำดับขั้นทำขั้นบันได ควรจะทำจากยอดเนินลงมา ระยะระหว่างขั้นควรให้ระยะตาม ข้อ ๓(๒) ข้างต้น ระยะขั้นจะถี่***งปางใดนั้น ขึ้นอยู่กับความชันของเนิน หรือควนด้วย ถ้าชันมากจะใช้ระยะถี่ขึ้นเล็กน้อยได้ (ระยะที่เอิ้นนี้ หมายถึง ระยะถี่***งกันทางดินฟ้าอากาศของต้นยาง มิได้ระยะที่วัดบนดินที่ลาดโคลง) การทำชานดินเป็นขั้นบัน ได ทำเอาใช้ที่ดินได้ประโยชน์ขึ้นทำแทนจะทิ้งที่ดินที่เป็นควนเขาให้เสียไป การปลูกต้นยางที่ดินควนเขาตามวิธีนี้เสร็จช่วยเก็บน้ำ และเก็บรักษาดินมิให้พังทลายด้วย ชานดินดังกราบทูลนี้จะเกิดขึ้นได้ โดยตัดดินลึกเข้าไปในเนินเหมือนกับกับจะทำถนนละเลียบเขา แนวชานดินโล่งเดา ๑.๕-๒ เมตร เป๋เข้าไปทางเนิน น้ำฝนที่ตกลงมาจะไหลเข้าไปในเนินดิน จะมีคัน ดินด้านนอกกั้นมิให้น้ำไหลตกลงมาจากชาน ๖. การขุดหลุม และเตรียมการการเหตุด้วยปลูก ครั้นเมื่อปักหมุดเรียบร้อยแล้ว ขั้นต่อไป คือ การขุดหลุมตรงที่ได้ปักหมุดไว้แล้วทุกหมุด แผนภาพแสดงการขุดหลุมปลูกต้นยางพารา แผนภาพแสดงการขุดหลุมปลูกยางพารา หลุมที่จะขุด ควรขุดให้ได้ขนาดกว้างขวาง ๕๐ ซม. กลมหรือรูปสี่เหลี่ยมก็ได้ และให้ลึกประมาณ ๕๐ เซ็นติเมตร ขนาดของก้นหลุมให้แคบกว่าปากหลุมเล็กน้อย ดินที่ขุดขึ้น ควรขุดแยกดินบนไว้ต่างหากจากดินชั้นล่าง ตากแดดไว้กะ ๑๐-๑๕ วัน จนถึงดินแห้งแล้ว ให้ย่อยดินชั้นบนให้ร่วน แล้วกวาดลงหลุมไปตามเดิม ย่ำดินให้แน่นพอพอดู กะให้สูงจากก้นหลุมราว ๒๕-๓๐ ซม. ถ้าไม่พอก็ให้กวาดหน้าดินที่อยู่รอบๆ หลุมด้วยตกลง แล้วจึงกวาดดินล่างซึ่งผสมกับปุ๋ยร็อคฟอสเฟต หลุมละประมาณ ๑/๒ กระป๋องซิกาแรต เติมลงไปจนเต็มหลุม ดังนี้เนื้อๆการปลูกต้นตอปักชำเขียว ซึ่งฯลฯเล็กมากอย่างเดียว ถ้าต้นที่ใช้ปลูกฯลฯขนาดใหญ่ รากลึกลงไปฉิวเฉียดถึงก้นหลุม จะต้องใช้ดินบนผสมปู๋ยเอาไว้ก้นหลุม รากต้นยางจึงจะได้อาหารตามงก สิ้นสุดแล้วให้ปักหมุดไว้ตรงกลางหลุมตามเดิมจนถึงจะถึงเวลาปลูก ถ้าหากเห็นว่าจะต้องรอเวลาอีกนาน กว่าจะปลูก จะเก็บปุ๋ยเอาไว้ผสมกับดินล่างครั้นเมื่อจะปลูกต้นยางตกลง ราคาน้ำยาง ๗. การปลูกต้นยาง ต้นยางที่จะใช้ปลูกจะต้องเป็นอาทิยางประเภทดี ซึ่งมีสภาพมากมาย กัน คือ ราคาน้ำยางพารา (๑) กล้ายางตระ***ลดี (หรือถ้าจะตอนในแปลงก็จะต้องปลูกกล้าปกติไว้ก่อน) ต้นกล้ายางจำพวกดีที่จะใช้ปลูกมี ๓ ขนาด ด้วยกัน คือ กล้าขนาดเล็ก โคนต้นมีเส้นผ่านส่วนกลาง ๑.๕-๒ ซม. กล้าขนาดกลาง โคนต้นมีเส้นผ่านเวที ๒-๓.๕ เซ็นติเมตร กล้าขนาดใหญ่ โคนต้นมีเส้นผ่านแกนกลางตั้งแต่ ๓.๕ เซนติเมตรขึ้นไป กล้าขนาดใหญ่ต้องเสียค่าใช้จ่ายในการถอนต้นแพงกว่ากล้าขนาดที่เล็กกว่า ต้นกล้าที่เหมาะแก่การปลูก คือ ต้นกล้าขนาดกลางซึ่งไม่เล็ก และไม่ใหญ่เกินไป หมูทั้งในการขุดถอน และการขนย้ายเข้าไปปลูกในสวน กล้าที่จะเอาไปปลูกนี้จะต้องตัดเอาส่วนยอดซึ่งมีเปลือกนอกสีเขียวออก ให้เหลือส่วนที่เป็นสีเขียวปนน้ำตาลเพียง ๑๐-๑๕ เซ็นต์ และตรงที่ตัดยอดออก ควรจุ่มด้วยขึ้นผึ้งเหลวเสียก่อน เพื่อปกป้องมิให้น้ำสมโภชในลำต้นระเหยออกเร็วเกินไปต้นกล้าที่ถอนขึ้นจากดินแล้ว (ถ้าถอนไม่ขึ้นควรใช้เสียมขุดช่วย) ถ้าเป็นขนาดเล็กจะมีรากแก้วยาวกะ ๒๐-๓๐ เซ็นต์ ถ้าขนาดกลางรากแก้วยาวราว ๓๕-๔๕ เซ็นต์ กล้าขนาดกลาง และกล้าขนาดใหญ่อาจมีรากแขนงยาว ควรตัดออกเสียบ้างให้เหลือหลอใกล้เคียง ๑๐-๑๕ เซ็นต์ การต่อตาต้นยางด้วยตายางชนิดดี การต่อตาต้นยางด้วยตายางประเภทดี ขณะอายุเดา ๔-๕ เดือน ก่อนย้ายไปปลูกในสวนยาง (๒) บ่อเกิดต่อตา คือ แหล่งกำเนิดที่ต่อตาไว้แล้ว แต่ตายังไม่แตกยอด ถ้ามีแปลงขนายตระ***ลยาง และมีต้นกล้าซึ่งจะใช้เป็น "ต้นตอ" สำหรับติดตา ได้ขนาดเหตุด้วยทาบกิ่งอยู่พร้อมแล้ว เท่าแต่ปักชำในแปลงต้นกล้า แล้วย้ายไปปลูกในสวน จะทุ่นเวลาและค่าใช้จ่ายในการ ดูแลรักษาพยาบาลสวนราว ๑ ปี การถอนที่เกิดที่ติด ตาแล้วให้ปฏิบัติการเช่นเดี่ยวกับถอนต้นกล้า แต่จะต้อง จงระวังตาที่พึ่ง 2ติดไว้มิให้ขื่นขม โดยปกติเมื่อเชื่อมั่น ว่าตาติดแน่แล้ว แต่ยังไม่ผลิออกมาก็เป็นอันย้ายได้ ก่อนจะย้ายต้นมา ให้ตัดยอดให้มากเกินพ่าง ๑๐-๑๕ เซ็นต์ ทิศเหนือรอยตอนหรือให้หลงเหลือแค่ ๕-๖ เซ็นติเมตร ถ้าเป็นที่เกิดตอนเขียว ข้อควรระมัดระวังเหตุด้วยการปลูกต้นตอติดตาก็คือ ครั้นย้ายเอาไปปลูกในสวนแล้ว ต้นตอทาบกิ่งบางต้น ตายางจำพวกดี ที่ติดไว้อาจจะแห้งตายไป และมีตาของลำต้นเดิมงอกออกมาแทน โดยที่ผู้ครอบครองสวนยางอาจหยั่งถึงผิดคิดว่างอกจากตายางจำพวกดี จึงอนุญาตให้พัฒนาโตขึ้นต่อไปกลายฯลฯยางชนิดเลวแทรกอยู่ (๓) ต้นต่อตา คือ ต้นปักชำที่ตางอกเป็นอาทิสูง คาดคะเน ๑ เมตรแล้ว การปลูกด้วยต้นปักชำ จะเสียค่าใช้จ่ายสูงกว่าต้นที่ใช้ปลูกในสภาพอย่างอื่นที่บอกมาแล้ว เพราะว่าต้นตอนดังบอกนี้ ส่วนมากมีอายุราว ๒ ปี นับตั้งแต่ปีที่ขึ้นต้นปลูกต้นตอเป็นอาทิมา หรืออายุใกล้เคียง ๑ ปีถ้าเป็นต้นติดตาเหม็นเขียว ด้วยเหตุว่าเพราะฉะนั้น ในการขุด การถอน และการย้าย ตลอดจนการปลูก จะต้องเสียเวลา และค่าใช้จ่ายแพงกว่าต้นเล็กๆ บ้าง เว้นแต่นั้น หลุมที่ขุดเตรียมตัวไว้ จะต้องใหญ่ และต้องลึกกว่าปกติอีกด้วย ในปัจจุบันนี้ ทำเป็นสังสรรค์ต้นต่อตาเขียวในถุงพลาสติก ได้นานกะ ๑ ปี จึงเห็นว่า การใช้ต้นติดตาเขียวอายุ ๑๐-๑๒ แขปลูก จะทุ่นเวลาได้ ถึง ๑ ปี คือ ต้นยางที่ปลูกไว้จะกรีดได้ภายใน ๔ ปีเฉพาะ สับเปลี่ยนจะเป็นเวลา ๕-๖ ปี การติดตาต้นยางด้วยตายางตระ***ลดี การทาบกิ่งด้วยยางจำพวกดีกับต้นกล้าอายุ ๔-๕ ดวงเดือน วิธีต่อตาแบบใหม่ โดยปักชำตั้งแต่ที่เกิดยังเหม็นเขียวอยู่แก่ปาง ๓-๔ ดวงเดือนแค่นั้น ร่นเวลาได้มาก ปลูกก็ง่ายขึ้น ตายางที่ จะใช้ติดก็หาง่ายขยายกลุ่มได้เร็ว การติดตาตามวิธีใหม่นี้เอื้อนว่า "การทาบกิ่งเหม็นเขียว" ต้นตอตามวิธีนี้เอิ้นว่า เหตุเดิมตาเขียว แต่ทั่วๆ ไปมักร้องเรียกว่า ต้นติดตาเขียว ๘. วิธีปลูก ก่อนที่จะย้ายต้นยางที่จะใช้ปลูก ไปยังสวน จะต้องมีขึ้นว่า ๑) มีฝนตกชุก และดินชุ่มชื้นมากพอพอดู ส่วนนี้เป็นเหตุการณ์ประธานมาก ถ้าปลูกในระยะที่ฝนยังไม่ชุกมากโดยแท้ และดินยังไม่ชุ่มชื้นพอ จะทำให้รากไม่พัฒนา และสะดุดงันไปชั่วขณะ กว่าจะตั้งตัวใหม่ได้อาจต้องกินเวลาหลายวัน หรือถ้าแล้งมาก ต้นอาจตายตกลง ๒) มีกำลังแรงงานที่จะช่วยกันปลูกไว้พร้อมเพรียง ถ้าปลูกเสร็จสิ้นในวันเดียวกันกับที่ได้รับต้นยางมาจะดีมาก หากปลูกไม่ทันในวันนั้น จำเป็นจะต้องจะต้องขยับไปในวันรุ่งขึ้น ต้องสรงน้ำที่ต้น และราก ให้ชุ่มชื้น ถ้าเอาไปเก็บไว้ในที่ที่ให้ปลายรากแช่น้ำเล็กน้อยได้ยิ่งดี ในการชี้นำต้นยางลงปลูก ถ้าเป็นหลุมที่กลบดินจัดแจงไว้แล้ว ให้ใช้ไม้แทงลงไปตรงกลางหลุม หรือใช้เสียมขุดเป็นหลุมตรงลงไป ควรใช้ไม้วัดรากแก้วตั้งแต่โคนต้นลงไป เมื่อปลายราก ว่ายาวเพียงใด แล้วจึงแทง หรือขุดเป็นหลุมลึกลงไปเท่าที่วัดได้ ขณะสอดต้นลงไปแล้ว ปลายรากจะจดถึงก้นหลุมที่แทงหรือขุดไว้พอดี และโคนต้นจะอยู่ที่ระดับพื้นดินเดิม แล้วย่ำรอบๆ ดิน จะได้แน่น พ้นไปโพรงโพยมที่น้ำจะอยู่อาศัยค้างอยู่ได้ ได้ผลคุ้มกันมิให้ดินโคลนต้นยุบลงเป็นแอ่งขังน้ำ ซึ่งจะทำเอาต้นยางแช่น้ำตายได้ การปลูกต้องจงระวังอย่าให้รากแก้ว และรากแขนง งอบิดหงิกงอ หลังจากต่อตาแล้ว หลังจากปักชำแล้ว ๓ สัปดาห์ ตายางประเภทดีจะติดเป็นเนื้ออย่างเดียวกับต้นกล้า ตุ่มที่เห็นบนแผ่นตาสีเขียว คือตายางที่จะงอกเป็นต้นยางพันธุ์ดีต่อไป การปักชำในสวนที่หลุมปลูกนั้น จะต้องปักชำกับ ต้นกล้าที่ปลูกไว้แล้ว ที่เกิดหรือต้นกล้าที่อื้นนี้อาจจะเกิดขึ้นได้ ๒ วิธี วิธีที่ ๑ เอาต้นกล้าขนาดเล็กจำพวกปรกติมาปลูกไว้ก่อน วิธีที่ ๒ เอาเม็ดมาเพาะให้เป็นต้นกล้าในหลุม ปลูก หรือเพาะเมล็ดผลไม้เสียก่อน แล้วย้ายเม็ดงอกเอาไป ปลูกที่หลุมปลูก ครั้นเมื่อต้นกล้าอายุ ๓-๔ ดวงจันทร์ขึ้นไป คือ ลำต้นโหมโรงมี สีน้ำตาลบ้างแล้ว ก็ใช้เป็นต้นตอเหตุด้วยปักชำได้ ๙. ประเภทยางที่ควรใช้ปลูก ควรใช้กลุ่มยางที่ปรากฎผลดีมาแล้ว คำว่า "ผลดี" ในที่นี้หามิได้หมายถึง ผลดีแต่เท่านั้นน้ำยางดั่งเพียงอย่างเดียว ต้นยางที่ให้ผลดี หรือที่เอิ้นว่าชนิดดีนั้น อย่างน้อยจะต้องต่อเรือด้วย คุณวุฒิต่อไปนี้ด้วย ๑) ให้น้ำยางสูงกว่าต้นยางปกติธรรมดา ๒) เปลือกหุ้มหนา ๓) ปกที่ถูกกรีดแล้วงอกใหม่เร็ว ๔) ความเจริญของลำต้นเป็นประจำดี ไม่ใช่พอกรีดแล้วต้นหยุดเติบโต หรือเติบใหญ่ช้ามาก หรือล้ำต้นแลกเปลี่ยนรูปไป ๕) ค่านายหน้าเป็นโรคเปลือกนอกแห้งมีน้อย หรือปราศจากเลย ยางชนิดดีหลายกลุ่มที่ให้น้ำยาเคมีงมาก แต่กรีดน้ำยางให้ออกมากไม่ได้ มักจะกลายเป็นโรคเปลือกไม้แห้ง และกรีดน้ำยางไม่ออกอีกต่อไป ๖) ต้นแข็งแรง พุ่มใบไม่ใหญ่เกินไป ทนต่อความแรงของลม หรือพายุได้ดี การที่จะให้รู้ว่า กลุ่มยางชนิดใดจะมีรูปพรรณดีตามคุณสมบัติดังอื้นข้างต้นจริงหรือไม่ ต้องใช้เวลานานมาก จะต้องกรีดประลองเป็นเวลาไม่น้อยกว่า ๑๐-๑๕ ปีขึ้นไป นับตั้งแต่ปีที่เกริ่นกรีดได้ คนคิดสวนยางจึงไม่ควรจะเสี่ยงโอกาสต่อการใช้กลุ่มยาง ที่ทึ่มคุณค่าอันแท้จริง และไม่ควรตื่นไปตามคำโฆษณาชวนเชื่อ ข้อที่เอ้มุทธา อย่าคิดแต่เปลาะน้ำยาเคมีงมากวิธีอันเดียว ให้อาลัยคุณค่าอื่นๆ ประกอบกิจ ในระยะนี้ มีจำพวกยางของต่างมณฑลหลายชนิด ที่อยู่ในระหว่างการลองดู หลายจำพวกศักดาให้ผลเป็นที่น่าพอใจ และก็มีหลายพันธุ์ราวกับกันไม่ให้ผลดี ได้คัดทิ้งไปแล้วเป็นจำนวนมาก และเชื่อว่า ยังจะต้องคัดทิ้งต่อๆ ไปอีก ยังไม่แน่นอนว่า พันธุ์สดๆ ที่ศักดาทดลองอยู่ มีชนิดอะไรบ้างที่เด่นในเรื่องราวนี้ ควรสัมมนากรมวิชาการนา แผนภาพแสดงวิธีขุดหลุมปลูก แผนภาพแสดงวิธีขุดหลุมปลูก และการปลูกต้นยางในหลุม ต้นยางในภาพเป็นเหตุเดิมทาบกิ่ง พันธุ์ยางที่มีรูปร่าง และสมบัติ 2ดี ที่ใช้ปลูก ในปัจจุบันนี้ มีอยู่หลายประเภท เช่น ๑) ถ้าใช้ในการทาบกิ่ง ควรใช้ประเภทพีอาร์ ๑๐๗ (PR 107) และอาร์อาร์ไอเอ็ม ๖๐๐ (RRIM 600) สองจำพวกนี้ ควรปลูกในทุ่งที่อุดมสมบูรณ์ดีจริงๆ และในที่ที่ปลอดโรคใบร่วงชนิดไฟทอพทอรา กับกลุ่ม พีบี ๕/๕๑ (PB 5/51) จีที ๑ (GT 1) และพีอาร์ ๒๕๕, พีอาร์ ๒๖๑ (PR 255, PR 261) ๒) ถ้าใช้เมล็ดหรือต้นกล้าพันธุ์ดี ในปัจจุบันนี้ ไม่นิยมใช้เล็ดปลูกกันแล้ว เนื่องด้วยหากล้าประเภทดีได้ยาก และมักจะไม่ใช่ตระ***ลแท้ สวนยางขนาดใหญ่ๆ ในมาเลเซียมีจัดจำหน่ายอยู่บ้าง ต้นยางทาบกิ่งกลุ่มดีอายุคาดคะเน ๔ ดวงเดือน ต้นยางติดตาตระ***ลดี อายุประมาณ ๔ ดวงเดือน พันธุ์ยางดีชั้นรองๆ ลงไปยังมีอีกหลายจำพวก มีทั้งประเภทที่ผสมในเมืองไทย และในต่างบ้านเมือง๑ ยังไม่ควรใช้ปลูกให้มากนัก จนถึงจะทราบผลแน่แท้ ของทางราชการ หรือของเอกชนที่ลองทำอยู่แล้ว เช่น ชนิดเคอาร์เอส ๒๓ พีบี ๒๘/๕๙ อาร์อาร์ไอเอ็ม ๗๐๓ (KRS 23, PB 28/59, RRIM 703) พันธุ์ยางที เจไออาร์ ๑ (TJIR 1) ถ้าหากจะเป็นพันธุ์เก่าซึ่งทางร.ไม่ชักจูงให้ปลูก แต่ผลที่ตระหนักอยู่มีขึ้นว่า ในที่บางแห่งปลูกได้ผลดีมาก ดังนั้น ผู้ปลูกจะต้องพินิจดูว่า ถ้าที่ใดปลูกประเภทอะไรได้ผลดี ก็ควรปลูกจำพวกนั้นต่อไปได้ ๑ เนื่องมาจากมีการผสมประเภทยาง เพื่อให้ให้ได้ชนิดที่ดีกว่าโทรกันมาทุกปี ในระยะต่อมาจึงมีการใช้ยางกลุ่มใหม่ๆ มากขึ้น

ราคา 399 บาท

  • ผู้ลงประกาศ : ราคาน้ำยางพารา
  • ความต้องการ : ต้องการขาย
  • สภาพสินค้า : สินค้าใหม่
  • วันที่ลงประกาศ : 30 พ.ค. 2560
  • อัพเดทล่าสุด : 30 พ.ค. 2560 18:47:15 น.
  • ที่อยู่ : ราคาน้ำยาง
  • จังหวัด : โพสต์ประกาศฟรี กรุงเทพมหานคร
  • เบอร์โทรศัพท์ : 0923345567
  • Email : fabedt@gmail.com